Bømlo – Siggjo 473,92 m n.p.m. ( Hordaland ) Norwegia

Opublikowano: 21.11.2026
Ilość wyświeteleń:
Lokalizacja: Bømlo

Długość trasy z parkingu – 4,8 km t/r

Siggjo to charakterystyczna góra na wyspie Bømlo, która na przestrzeni dziejów stanowiła ważny punkt orientacyjny dla statków zbliżających się od strony morza. Jest widoczna z dużej odległości, a obecnie stanowi również popularny cel wędrówek. Wejście na szczyt rozpocząłem od wschodniej strony, z parkingu przy drodze Fv542, w okolicy Stokka. Początkowo szedłem drogą leśną, która następnie przechodziła w węższą ścieżkę. Dalej czekało mnie strome podejście przez las, podczas którego trzeba było pokonywać odcinki pomiędzy dużymi głazami i wystającymi korzeniami drzew. Po wyjściu z lasu szlak prowadził przez skaliste fragmenty góry. W trudniejszych miejscach znajdowały się ułatwienia w postaci drewnianych kładek, a nawet łańcuchów, które pomagały w pokonywaniu bardziej wymagających odcinków. Na ostatnim podejściu teren stawał się bardziej otwarty. Wędrówka prowadziła po nagiej skale, a przebieg szlaku wyznaczały oznaczenia i ułożone kamienie. W partii szczytowej znajduje się maszt telekomunikacyjny, usytuowany niemal w najwyższym punkcie góry. Nieco poniżej stoi chata Televerket, budynek należący do norweskiej służby telekomunikacyjnej. Można było wejść do środka i schronić się przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi. Znajdowała się tam również księga wejść, w której turyści mogli wpisać swoje nazwiska. Szczyt cieszył się dużą popularnością. Tylko w 2003 roku odwiedziło go ponad 8 tysięcy osób, których obecność odnotowano w księdze. Kamienny kopiec (varde) znajduje się około 30 metrów od masztu, na nieco niższym wzniesieniu. Ze szczytu wracałem tą samą trasą. Obecnie część podejścia na Siggjo prowadzi kamiennymi schodami, których liczba wynosi około 940, choć można spotkać się również z informacją, że jest ich nawet 1010. Budowę rozpoczęto w 2021 roku, a prace wykonywali nepalscy Szerpowie. Schody powstawały etapami przez kolejne lata. Nosiły nazwę Laksetrappo, czyli „Łososiowe Schody”, ponieważ w realizacji przedsięwzięcia uczestniczyły również lokalne przedsiębiorstwa zajmujące się hodowlą łososia. Siggjo ma także niezwykle interesującą historię związaną z wydobyciem kamienia. Na północno-zachodnim zboczu góry, nieco poniżej wierzchołka, już około 6 tysięcy lat temu, w epoce kamienia, rozpoczęto wydobywanie ryolitu. Eksploatacja trwała przez blisko dwa tysiące lat. Ryolit to twarda skała wulkaniczna, z której wyrabiano między innymi groty strzał i oszczepów, noże, ostrza oraz rylce. Surowiec ten był ceniony przez ówczesnych mieszkańców i trafiał również do odległych części zachodniej Norwegii.