Eight Amcars Club Bilhistorisk Senter – Norwegia
Studebaker, Packard, Hudson, DeSoto, Nash, Willys, Kaiser i Henry J były niegdyś popularnymi markami samochodów w USA. W latach 50. i 60. XX wieku nie były jednak w stanie skutecznie konkurować z Fordem i General Motors. W latach 50. XX wieku GM, Ford i Chrysler odpowiadały za około 70% produkcji samochodów w USA. Pod koniec tego okresu ich udział wzrósł do 94%. Ostatecznie kolejne marki znikały z rynku. Na długo przed powstaniem muzeum, 10 czerwca 1977 roku, grupa entuzjastów motoryzacji z Sørum, początkowo licząca zaledwie pięć osób, podjęła decyzję, którą wielu uważało wówczas za co najmniej dziwną. Podczas gdy inni kolekcjonowali Cadillaki, Chevrolety i Fordy, oni postanowili uratować od zapomnienia osiem znikających marek, które dały założonemu przez nich klubowi nazwę Eight Amcars Club. Na początku mieli tylko dwa samochody. Członkowie klubu zaczęli podróżować po kraju w poszukiwaniu kolejnych pojazdów. Wiele z tych samochodów było bowiem sprzedawanych jako nowe w Norwegii, a później użytkowanych przez norweskie rodziny, firmy, taksówkarzy i służby publiczne. Często znajdowano je porzucone w stodołach i budynkach gospodarczych, a niektóre z nich pozostawały tam nietknięte przez dziesięciolecia. Przez prawie pięć dekad klub zarejestrował i udokumentował prawie 450 samochodów ośmiu marek. W 2022 roku liczył 189 członków. 15 kwietnia 2023 roku oficjalnie otwarto muzeum. Na dwóch poziomach prezentowanych jest ponad 120 samochodów z około 450 pojazdów należących do klubu. Są to głównie samochody z okresu produkcji przypadającego na lata 1946–1966. Ekspozycja jest kilka razy w roku zmieniana, dzięki czemu odwiedzający, którzy wracają po pewnym czasie, mogą zobaczyć inne modele. Samochody te często mają niezwykle bogatą historię. Jeździli nimi ludzie z różnych środowisk i warstw społecznych – od zwykłych rzezimieszków po członków rodziny królewskiej. Wśród eksponatów znajdują się samochody należące niegdyś do przywódców państw i muzyków, a także pojazdy, które występowały w słynnych filmach. Są wśród nich samochody, którymi jeździli królowie, premierzy, politycy i światowej sławy muzycy. Wiele z tych samochodów było sprzedawanych jako nowe w Norwegii, a następnie użytkowanych przez norweskie rodziny, firmy, taksówkarzy i służby publiczne. Trzeba przypomnieć, że przed 1960 rokiem zakup samochodu osobowego w Norwegii był bardzo trudny. Nie wystarczyło mieć pieniędzy – w większości przypadków trzeba było jeszcze uzyskać specjalne zezwolenie władz na zakup samochodu. Ograniczenia wprowadzono w związku z powojennymi brakami i koniecznością oszczędzania dewiz. W latach 50. przyznawano w skali kraju zaledwie około 3–4% wnioskowanych zezwoleń. Łącznie od maja 1945 roku do 1 stycznia 1951 roku sprowadzono zaledwie około 11 tysięcy samochodów. Sprowadzenie nowego amerykańskiego auta było szczególnie trudne. Istniał jednak pewien wyjątek. Niektóre samochody z krajów Europy Wschodniej, m.in. radzieckie Moskwicze, można było z czasem kupować bez standardowego zezwolenia. Podobne możliwości pojawiały się w przypadku samochodów z państw, z którymi Norwegia zawierała odpowiednie umowy handlowe. Samochody z lat 40. i 50. stanowiły w Norwegii rzadki i kosztowny towar, którego nie dało się łatwo zastąpić nowym pojazdem. 1 października 1960 roku zniesiono reglamentację zakupu samochodów osobowych. Skutkowało to tym, że liczba samochodów osobowych w Norwegii podwoiła się w latach 1960–1964, przekraczając 410 tysięcy. Do najciekawszych eksponatów w muzeum należy Kaiser z 1953 roku – samochód Benny’ego z serii „Olsenbanden”. Samochód wystąpił w 1969 roku w pierwszym norweskim filmie z serii „Gang Olsena”. Warto wspomnieć, że oprócz Danii również Szwecja i Norwegia nakręciły własne wersje tej serii. Packard Patrician 1953 to luksusowy Packard z okresu, kiedy marka należała do najbardziej prestiżowych producentów samochodów. Henry J Corsair – mały samochód Kaisera z epoki, w której amerykański przemysł motoryzacyjny zachwycał się przede wszystkim ogromnymi limuzynami. Nash Statesman Taxi 1954 pokazuje, jakie taksówki jeździły niegdyś po norweskich drogach. Wśród innych interesujących eksponatów znajdują się Studebaker Gran Turismo Hawk z 1964 roku, Packard Patrician z 1953 roku oraz Packard 400 Coupé.
