Ogród zoologiczny w Görlitz – Niemcy
Historia Zoo Görlitz sięga 1957 roku, kiedy władze miasta podjęły decyzję o utworzeniu własnego ogrodu zoologicznego na terenie dawnego, pięciohektarowego prywatnego parku rodziny Raupach, przekształconego po II wojnie światowej w park miejski. Już w 1958 roku do zoo sprowadzono dwa niedźwiedzie brunatne. W kolejnych latach pojawiły się terraria, woliery dla bażantów i ptaków domowych, pomieszczenia dla papużek falistych i wiewiórek oraz wybieg dla królików. Wybudowano również wybiegi i domki dla kóz karłowatych. Sprowadzono także siedem rezusów z Indii. Zoo szybko zdobyło popularność – na początku lat 60. opiekowano się tam 203 ptakami, 100 ssakami i 25 gadami, co przyciągało około 250 tysięcy odwiedzających rocznie. W latach 70. ogród zoologiczny należał do najważniejszych atrakcji regionu. W 1974 roku otwarto specjalną szkołę zoologiczną służącą edukacji przyrodniczej dzieci i młodzieży. W tym okresie rozwijano również hodowlę i ochronę zwierząt, a zoo odnosiło sukcesy w rozmnażaniu rzadkich gatunków, azjatyckich kotów złocistych, sów, lampartów oraz pawianów płaszczowych. W międzyczasie wybudowano obiekt dla ptaków brodzących oraz nową stajnię dla kucyków. W kolejnych latach powstały wybiegi dla wilków, rysi, jeżozwierzy, świń i czapli siwych. Zjednoczenie Niemiec w 1990 roku i związane z nim zmiany polityczne wpłynęły również na zoo w Görlitz. Nastąpił spadek liczby odwiedzających do poniżej 100 tysięcy osób rocznie. Pojawiły się nawet obawy o dalsze istnienie ogrodu zoologicznego. W 1991 roku przeprowadzono badania opinii mieszkańców Görlitz, które wykazały silne poparcie społeczne dla utrzymania zoo. Dr Axel Gebauer, dyrektor placówki od 1985 roku, zaczął zarządzać nią nowoczesnymi metodami. Otwarcie gospodarstwa w 1994 roku stworzyło możliwość bezpośredniego kontaktu ze zwierzętami domowymi. W 1995 roku założono stowarzyszenie wspierające zoo, działające do dziś pod nazwą „Naturschutz-Tierpark Görlitz e.V.”. Znacząco poprawiono także warunki życia zwierząt dzięki budowie większych i bardziej naturalnych wybiegów. Powstały m.in. strumień i staw dla wydr oraz skaliste zbocza dla świstaków, koziorożców i sępów płowych. W 2000 roku makaki rezus otrzymały nowy wybieg. W 2005 roku utworzono wierną replikę tybetańskiej wioski z prowincji Syczuan, mającą pokazać odwiedzającym, jak hodowane są zwierzęta domowe w Tybecie i jak wygląda codzienne życie tybetańskich rolników. W 2011 roku nastąpiła zmiana na stanowisku dyrektora – został nim dr Sven Hammer. Skupił się on na modernizacji zoo i dalszej poprawie dobrostanu zwierząt. Powstały przechodnie wybiegi i interaktywne strefy, m.in. azjatycki świat górski Quishan, nowe przestrzenie w wiosce tybetańskiej, ogród mangust oraz wybieg kangurów. Zwiedzający mogą karmić niektóre zwierzęta, korzystać ze szczotek dla kóz i świń oraz oglądać transmisje z budek lęgowych. Stale rozwijane są również atrakcje dla dzieci – w 2013 roku otwarto mleczny plac zabaw, a w 2014 roku stodołę odkrywców. Obecnie w zoo można zobaczyć około 500 zwierząt reprezentujących ponad 100 gatunków. Ogród specjalizuje się głównie w zwierzętach azjatyckich, szczególnie pochodzących z Tybetu, oraz gatunkach charakterystycznych dla Górnych Łużyc. Najbardziej znanymi mieszkańcami zoo są pandy czerwone hodowane tam od 1997 roku. W Görlitz urodziły się już 23 młode tych zwierząt. Oprócz nich można zobaczyć m.in. jaki, wielbłądy dwugarbne, koziorożce alpejskie, rysie, kangury, mangusty, gazele dżejran oraz zwierzęta gospodarskie w zagrodach kontaktowych, takie jak kozy. Planowana jest również budowa wybiegu w stylu tybetańskim dla niedźwiedzi himalajskich. Obecna nazwa ogrodu – Naturschutz-Tierpark Görlitz-Zgorzelec – używana jest od 2013 roku. Informacje dla zwiedzających dostępne są także w języku polskim, a w zoo pracują również Polacy. Obecnie ogród odwiedza rocznie około 150–160 tysięcy osób.
