Ogród zoologiczny w Monachium – Niemcy
W 1905 roku założono Towarzystwo Zoologiczne, którego celem było wybudowanie ogrodu zoologicznego w Monachium. 1 sierpnia 1911 roku nastąpiło oficjalne otwarcie Tierpark Hellabrunn. Zoo zaprojektowano na terenach nadrzecznych rzeki Isar, wykorzystując naturalne ukształtowanie terenu. W 1914 roku oddano do użytku Dom Tropikalny, później nazwany Domem Słoni. Budynek, po licznych modernizacjach, nadal pełni swoją funkcję i obecnie jest jednym z najnowocześniejszych pawilonów dla słoni w Europie. Na początku lat 20. XX wieku Niemcy zostały poważnie dotknięte hiperinflacją, a rozwój zoo został gwałtownie zahamowany przez kryzys gospodarczy. W rezultacie w 1922 roku ogród zoologiczny został tymczasowo zamknięty z powodu braku funduszy. Pozostawał nieczynny do 1928 roku. Większość zwierząt sprzedano lub przekazano do innych ogrodów zoologicznych oraz prywatnych hodowli, ponieważ ich utrzymanie stało się niemożliwe. Po ponownym otwarciu po raz pierwszy na świecie wprowadzono koncepcję geozoo, polegającą na rozmieszczeniu zwierząt według kontynentów i regionów geograficznych, a nie według grup systematycznych. Układ ten stał się wzorem dla wielu późniejszych ogrodów zoologicznych. Zoo ponownie zamknięto w 1944 roku z powodu nalotów bombowych. Wiele wybiegów zostało zniszczonych, a część zwierząt zginęła. Już w maju 1945 roku rozpoczęto jednak ponowne udostępnianie ogrodu zwiedzającym. W 1960 roku zoo otrzymało darowiznę w wysokości ponad miliona marek. Środki przeznaczono na budowę wybiegów dla dzikich kóz i owiec, wybiegu dla wilków oraz pawilonu wystawowego. W latach 70. opracowano kompleksowy plan rozbudowy i modernizacji zoo. Zakładał on stopniową przebudowę niemal wszystkich wybiegów oraz dostosowanie ich do współczesnych standardów hodowli zwierząt. Dzięki konsekwentnie realizowanym inwestycjom Hellabrunn z ogrodu zoologicznego o częściowo przestarzałej infrastrukturze przekształcił się w jedną z najnowocześniejszych placówek zoologicznych w Europie. W 1975 roku otwarto Polarium – nowoczesny kompleks dla niedźwiedzi polarnych, pingwinów i fok. W tym samym czasie powstało także nowe zoo dziecięce. W 1980 roku ukończono ogromną wolierę o powierzchni około 5000 m² i wysokości 18 metrów. W 1983 roku rozbudowano Dom Małp, tworząc nowe wybiegi dla lemurów, małp Nowego Świata i gibonów syjamskich. W latach 90. otwarto nowoczesny wybieg dla nosorożców i tapirów. Powstał również Dom Dżungli, w którym zamieszkały duże koty, a także Dom Żółwi wraz z insektarium. Od początku XXI wieku Hellabrunn inwestuje przede wszystkim w ochronę zagrożonych gatunków oraz poprawę dobrostanu zwierząt. Otwarto nowy pawilon dla goryli i szympansów, kompleks dla orangutanów oraz uruchomiono Centrum Ochrony Gatunków. W 2012 roku opracowano nowy plan rozwoju, którego celem było umocnienie historycznej koncepcji Hellabrunn jako pierwszego na świecie „geozoo” – ogrodu, w którym zwierzęta rozmieszczone są według kontynentów. Rozpoczęto dalszą modernizację wybiegów oraz zwiększanie ich powierzchni. W kolejnych latach otwarto między innymi sawannę żyraf, przebudowane wybiegi dla małp człekokształtnych, odnowiony Dom Słoni oraz nową strefę polarną. W ostatnich latach odnotowano między innymi narodziny źrebięcia konia Przewalskiego, a wcześniej także młodych szympansów i leniwców. Planowane jest również otwarcie wybiegu dla pand wielkich do 2028 roku. Najbardziej znanymi i najchętniej oglądanymi zwierzętami w Tierpark Hellabrunn są słonie azjatyckie, goryle, orangutany, niedźwiedzie polarne, tygrysy amurskie, żyrafy siatkowane, pingwiny Humboldta, pandki rude, nosorożce, gibony oraz szympansy. Obecnie Tierpark Hellabrunn jest domem dla około 19 tysięcy zwierząt reprezentujących ponad 500 gatunków z różnych części świata. Zwierzęta rozmieszczono według kontynentów, zgodnie z koncepcją „geozoo”. Hellabrunn odwiedza rocznie od około 1,9 do 2,5 miliona osób, co czyni go jedną z największych atrakcji turystycznych Monachium.
