Orrdalsklint 129,1 m n.p.m. – Finlandia

Na Wyspach Alandzkich byłem wraz z kolegą Bartkiem. Podróżowaliśmy samochodem, co pozwoliło nam szybko przemieszczać się po największej wyspie archipelagu – Fasta Åland. Ze stolicy wysp, Mariehamn, udaliśmy się około 30 km na północny wschód, do gminy Saltvik, gdzie znajduje się najwyższy szczyt całego regionu autonomicznego – Orrdalsklint. Przejechaliśmy przez wioskę Långbergsöda, w okolicach której odkryto liczne osady z epoki kamienia. Ludzie zaczęli osiedlać się tam około sześciu tysięcy lat temu. Następnie dojechaliśmy do parkingu znajdującego się na końcu lokalnej leśnej drogi. Przy parkingu stoi znak informujący o drodze prywatnej. Ruszyliśmy tą drogą, mijając niewielkie wyrobisko piasku, po czym weszliśmy do lasu, gdzie zaczynały się schody prowadzące na szczyt. Sam wierzchołek to rozległe, skaliste i zalesione wzniesienie. Na jego szczycie stoi drewniana wieża widokowa, z której roztacza się szeroka panorama okolicy. Najwyższe partie Wysp Alandzkich zaczęły wynurzać się i wypiętrzać około dziesięciu tysięcy lat temu. Po zdobyciu szczytu spokojnie ruszyliśmy w stronę portu, skąd mieliśmy odpłynąć promem. Byliśmy przekonani, że mamy jeszcze sporo czasu. Sytuacja zmieniła się, gdy uświadomiliśmy sobie, że Finlandia znajduje się w innej strefie czasowej, a my korzystaliśmy z zegara wyświetlanego w samochodzie, którego nie przestawiliśmy. Kiedy dotarliśmy do portu, z promu zjeżdżały już ostatnie samochody. Było ich zaledwie kilka, a do wjazdu pozostał tylko nasz pojazd. Kierująca ruchem rzuciła w naszym kierunku, że na prom przyjeżdża się godzinę wcześniej, a nie na ostatnią chwilę. My jednak byliśmy po prostu szczęśliwi, że zdążyliśmy, ponieważ następny prom odpływał dopiero następnego dnia.