Parque das Aves – Brazylia
Historia tego parku zaczyna się dość nietypowo, bo nie w Brazylii, lecz w Namibii. W 1976 r. niemiecka weterynarka Anna-Sophie Helene przeniosła się do Namibii, gdzie poznała Dennisa Croukampa. Oboje połączyła miłość do przyrody i zwierząt. Założyli rodzinę i odkryli wspólną pasję – zamiłowanie do natury. Szczególne znaczenie w ich relacji z ptakami miała kongijska papuga afrykańska o imieniu Pumuckl. To właśnie ona odmieniła stosunek rodziny do ptaków. Wkrótce pojawiły się kolejne. Po pobycie na Wyspie Man w Wielkiej Brytanii rodzina otrzymała niespodziewane zaproszenie do Foz do Iguaçu. Przyjechali do Brazylii w 1993 r. i zainwestowali w projekt własne oszczędności. Zakupili około 16 hektarów ziemi i rozpoczęli budowę parku, starając się przy tym zachować istniejącą roślinność. Park został otwarty 7 października 1994 r., zaledwie około 11 miesięcy po przyjeździe rodziny do Brazylii. Pierwsze ptaki pochodziły m.in. z darowizn, depozytów i akcji ratunkowych, co zapoczątkowało zaangażowanie parku w opiekę nad zwierzętami i ochronę dzikiej przyrody. Po śmierci męża w 1996 r. Anna postanowiła kontynuować wspólne przedsięwzięcie. W pierwszych latach Parque das Aves przede wszystkim rozwijał się i przyciągał coraz więcej turystów. Z czasem jednak jego filozofia zaczęła się zmieniać. Szczególnie ważny był XXI wiek, a następnie lata 2010., kiedy kierownictwo przejęła córka założycieli, dr Carmel Croukamp. Park zaczął coraz mocniej koncentrować się na ratowaniu ptaków pochodzących z przemytu i nielegalnego handlu, opiece nad zwierzętami, których nie można wypuścić na wolność, oraz rozmnażaniu zagrożonych gatunków. W 2024 r., na 30-lecie działalności, park podawał, że przebywało w nim ponad 1400 ptaków należących do około 130 gatunków. Ponad połowa zwierząt pochodziła z przejęć związanych z przemytem, nielegalnym handlem lub przypadkami złego traktowania. W parku udało się rozmnożyć kilka niezwykle rzadkich gatunków, jak na przykład niewielkiego gołębia – siniczkę górską (Columbina cyanopis). Historia tego gatunku jest wręcz niesamowita. Ostatni znany okaz przed ponownym odkryciem pochodził z 1941 r. Przez następne dziesięciolecia siniczka górska znana była praktycznie tylko z okazów muzealnych. Dopiero w 2015 r. odnaleziono żywą populację w stanie Minas Gerais. Według informacji Parque das Aves z 2025 r. w naturze znanych było zaledwie około 20 osobników. 12 lipca 2025 r. w Parque das Aves wykluło się pierwsze pisklę siniczki górskiej, którego rodzice również znajdowali się pod opieką człowieka. Co więcej, w sierpniu 2025 r. urodziły się tam kolejne dwa pisklęta. Kolejnym sukcesem było wyklucie się 14 młodych rudosterek szaropierśnych (Pyrrhura griseipectus) – gatunku również poważnie zagrożonego wyginięciem. Zwiedzając park, można wejść do ogromnych wolier, w których ptaki swobodnie przebywają i latają wokół ludzi. Można tam zobaczyć między innymi ary, papugi, tukany, flamingi, ibisy, różne gatunki ptaków drapieżnych, ptaki wodne oraz wiele gatunków charakterystycznych dla Mata Atlântica, czyli Lasu Atlantyckiego. Obecnie działalność ochronna parku wykracza również poza ptaki. Można tam zobaczyć m.in. motyle, płazy, gady i ryby, a w naturalnym lesie także dzikie ssaki i liczne bezkręgowce. W maju 2026 r. park poinformował o narodzinach 17 młodych osobników liściołaza rdzawego (Pithecopus rusticus) – bardzo rzadkiego płaza z Mata Atlântica. Parque das Aves jest również bardzo popularną atrakcją turystyczną. Tylko w pierwszym półroczu 2026 r. odwiedziło go 437 788 osób.
